تخمین مکانی دقیق بارندگی اهمیت زیادی در شبیه سازی های هیدرولوژیکی دارد. علیرغم توسعه شبکه ایستگاه های باران سنجی خودکار در سال های اخیر، دستیابی به داده های قابل اعتماد بارش در مناطق فاقد داده هنوز یک چالش بزرگ است. هدف از این تحقیق ارزیابی دقت محصولات بارش ماهواره ای GPM در استان مازندران می باشد. در این راستا دقت محصولات بارش ماهواره ای با روش های درون یابی وزنی عکس فاصله و کریجینگ مقایسه شد. برای این منظور از داده های 21 ایستگاه هواشناسی و 24 تصویر ماهانه و 2 تصویر سالانه ماهواره GPM در سال های 2016 و 2018 استفاده شد. ارزیابی روش ها با استفاده از شاخص های میانگین مربعات خطا، خطای اریب، میانگین مطلق درصد خطا انجام شد. همچنین نقشه های هم بارش سالانه استان نیز برای دو سال 2016 و 2018 ترسیم و تحلیل شد. نتایج نشان داد که، محصولات بارش ماهواره GPM دارای خطای اریبی بالایی بوده بطوریکه میزان بیش برآوردی/کم برآوردی این ماهواره به بیش از 140 میلی متر در سال می رسد. البته روش های درون یابی کریجینگ و وزنی عکس فاصله نیز دارای خطای قابل توجهی بوده و تشخیص دقیقی از حلقه های کم بارش و پربارش استان ندارند. بررسی و ارزیابی امکان ترکیب محصولات بارش ماهواره های مورد نظر با متغیرهای طول و عرض جغرافیایی و ارتفاع در غالب معادلات گرادیان 4 بعدی نیز، نشان داد روش ترکیبی Grad-GPM باعث افزایش دقت قابل توجه تخمین فضایی بارش شده و خطای روش های درون یابی و ماهواره GPM را حدود 25 تا 40 درصد کاهش داد. بعلاوه بررسی نقشه های هم بارش نیز بیانگر افزایش دقت روش های ترکیبی نسبت به سایر روش ها است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

مقدمه: ژنیکوماستی یک پرولیفراسیون بافت غددی در پستان مردان است که در 40-56% دیده می شود. در این مطالعه تعداد 15 بیمار مرد مبتلا به ژنیکوماستی (30پستان) را که در گرید IIb وIII سیمون (Simons) قرار داشتند، با روش ترکیبی لیپوساکشن، حذف بافت باقی مانده (pull trough) و حذف پوست به صورت Circumareolar تحت درمان جراحی قرار گرفتند.روش کار: این مطالعه به صورت آینده گر بین سالهای 1388 تا 1391 در دانشگاه علوم پزشکی مشهد بر 15 بیمار مبتلا به ژنیکوماستی صورت گرفته و اطلاعات بیماران شامل گرید بیماری، نوع عمل و نتایج آن بررسی گردید و با استفاده از نرم افزر SPSS تجزیه و تحلیل شد.نتایج: متوسط سن بیماران 22 سال بود. از 8 بیماری که نیاز به حذف بافت باقی مانده پس از لیپوساکشن داشت متوسط 20 گرم بافت خارج گردید از این بیماران تعداد 6 بیمار در گرید IIb و تعداد 2 بیمار در گریدIII سیمون قرار داشتند در 7 بیمار پس از لیپو ساکشن در لمس بافت غده ای لمس نشد و نیازی به برش جهت خارج نمودن پیدا نکرد از این بیماران تعداد 4 بیمار در گرید IIb و تعداد 3بیمار در گرید III سیمون قرار داشتند.نتیجه گیری: در بیماران مبتلا به ژنیکو ماستی که نیاز به مداخله جراحی پیدا می کنند و در گرید 1 و 2 قرار دارند لیپو ساکشن با یا بدون استفاده از حذف بافت باقی مانده پیشنهاد می شود و در مواردی که بیماران دارای گرید 3 سیمون هستند از تکنیک ترکیبی لیپوساکشن، حذف بافت باقی مانده، حذف پوست به صورت پری ارئولار توصیه می شود.

بارش به عنوان مهم ترین متغیر در چرخه ی هیدرولوژیکی تأمین کننده ی آب، نقش مهمی در تداوم حیات سیاره ی زمین ایفا می کند. پایداری اکوسیستم های مختلف گیاهی و جانوری در حوضه ی آبریز جازموریان وابستگی بسیار زیادی به مقدار بارش دارد. تغییرپذیری بالای بارش، تاب آوری این حوضه را با چالشی جدی روبرو نموده است. با توجه به کمبود ایستگاه های زمینی و پراکنش نامناسب آن ها در این حوضه، در تحقیق حاضر به واکاوی تغییرات زمانی فضایی بارش طی دوره ی (2019-2001) با استفاده از داده های ماهواره ی سنجش جهانی بارش (GPM) پرداخته شد. در ابتدا داده های بارش مورد نیاز با تفکیک فضایی 1/0 × 1/0 درجه و تفکیک زمانی ماهانه، فصلی و سالانه فراهم گردید. پس از انجام پیش پردازش های لازم در محیط نرم افزارهای گرافیکی و آماری، با استفاده از روش های زمین آماری نرم افزار GIS به پهنه بندی توزیع فضایی بارش اقدام و در نهایت به تفسیر خروجی های مربوطه پرداخته شد. براساس نتایج، توزیع فضایی بارش حوضه ی آبریز جازموریان در دوره ی آماری مورد مطالعه از 232-83 میلی متر متغیر بوده است. بیشینه ی بارش در بخش های شمالی و غربی و کمینه ی آن در نواحی مرکزی و شرقی حوضه رخ داده است. به لحاظ توزیع فصلی، مقدار بارش در زمستان 73، بهار 47، تابستان 12 و پاییز نیز 12 میلی متر برآورد گردید. واکاوی بارش ماهانه نیز بیان گر رخداد بیش ترین مقدار بارش در ماه های مارس (33 میلی متر) و فوریه (32 میلی متر) و کم ترین آن در ماه های سپتامبر (1 میلی متر) و می، ژوئن و اکتبر (3 میلی متر) است. به طور کلی، نتایج حاکی از تغییر پذیری بالای بارش و حاکمیت شرایط خشک در حوضه ی آبریز جازموریان است.

سنجش از دور به عنوان ابزاری قدرتمند در علم هواشناسی قادر است خلأها و شکاف های موجود در اندازه گیری های زمینی را پوشش داده و بستری یک پارچه برای تحلیل های مکانی فراهم نماید، اما با توجه به نتایج متفاوت به دست آمده، از دقت و عملکرد سنجنده ها در مناطق مختلف، ضروری است نسبت به ارزیابی و اعتبارسنجی محصولات آن ها در هر محدوده به طور مستقل اقدام شود. این مطالعه عملکرد بارندگی روزانه محصولات TRMM، GPM، ERA5 و PERSIANN را در استان خراسان رضوی، در مقابل مشاهدات 19 باران سنج ثبات وزارت نیرو برای سه سال خشک، متوسط و مرطوب ارزیابی می کند. دراین راستا برای استخراج داده های بارش روزانه از چهار پایگاه داده فوق، تعداد 113, 880 تصویر فراخوانی شد، هم چنین، برای ارزیابی دقت از شاخص های آماری CC، RMSE و PBias و برای تشخیص توان عملکرد، از ضریب کلین گوپتا (KGE) و شاخص توافق (d)، در مقیاس ایستگاهی و منطقه ای استفاده شد. از شاخص های طبقه بندی POD، FAR و CSI نیز برای ارزیابی دقت داده های ارائه شده در تشخیص روزهای همراه با پدیده بارش، استفاده و اثر ارتفاع بر تغییرات پارامترهای فوق ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در مقیاس ایستگاهی، مقادیر بارش روزانه پایگاه داده ERA5 با مقادیر 68/0CC≤ ≥2/0، 7/3RMSE≤≥2 و شاخص های عملکرد 26/0KGE≥ و 68/0d≥ نسبت به سایر محصولات، دارای دقت و عملکرد بهتری است. در خصوص معیار های طبقه بندی، ERA5، دارای POD و CSI به ترتیب بالاتر از 68/0 و 3/0 است و TRMM تنها در شاخص FAR دارای برتری نسبی است. افزایش ارتفاع تأثیر متفاوت بر شاخص های آماری و عملکردی محصولات مورد ارزیابی داشته و از روند ثابتی تبعیت نمی کند. در مجموع می توان نتیجه گرفت که از داده های بارش روزانه ERA5 در تحلیل های آب و هواشناسی و مدل های هیدرولوژیکی که زمان واقعی در انجام مطالعات برای آن ها ضرورت ندارد، در این منطقه می توان استفاده نمود.

توکامک الوند یک توکامک اندازه کوچک پژوهشی برای مطالعات پلاسمای محصور­شده مغناطیسی است. سطح مقطع پلاسمای این توکامک دایروی بوده و ساده ­تر بودن ساختار آن نسبت به توکامک ­های با سطح مقطع کشیده امکان پژوهش های فیزیکی بنیادی­ تری را با استفاده از آن فراهم می­سازد. یکی از مباحث مهم در پایداری پلاسمای توکامک و افزایش زمان محصورسازی، مطالعه تعادل پلاسما با توجه به هندسه و شرایط مرزی توکامک است. در این پژوهش معادله تعادل گراد-شافرانف برای هندسه توکامک الوند به روش عددی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. داده­های بدست آمده از محاسبات نشان داد که برای جریان پلاسمای در حدود 30 کیلوآمپر و جریان پیچه میدان عمودی 1400 آمپر کمترین نسبت منظر برای سطح مقطع پلاسما بدست می ­آید که برابر با 2/4 خواهد بود. تولید پلاسمایی با این نسبت منظر منجر به حضور پلاسما در کل ناحیه مجاز توسط محدود­کننده­ها شده و بدین ترتیب بیشترین حجم پلاسمای ممکن در توکامک وجود خواهد داشت.

در چند دهه اخیر داده های بارش ماهواره ای و تحلیلی منتج از مدل مورد توجه دانشمندان علم هیدرولوژی و دیگر رشته ها قرار گرفته است. هدف از این پژوهش، مقایسه کمی محصولات بارش MERRA و ماهواره GPM با ایستگاه های زمینی به عنوان داده مرجع در حوضه کشف رود است. مسئله مهم در مورد این داده ها دقت و اندازه پیکسل آنها است. ماهواره GPM در تاریخ 28 فوریه 2014 به فضا پرتاب شده و تاکنون مطالعه ای در ایران درباره آن انجام نشده و در سایر نقاط جهان بندرت انجام گرفته است. این تحقیق قصد دارد تا به ارزیابی داده های بارش GPM و MERRA در مقایسه با داده های 34 ایستگاه باران سنجی حوضه مذکور برای اعتبار سنجی دقت داده های بارش ماهواره ای بپردازد. برای مقایسه در مقیاس مکانی از دو روش مقایسه حوضه ای و ایستگاهی و همچنین قیاس زمانی روزانه و ماهانه استفاده گردید. برای اعتبارسنجی از معیارهای آماری RMSE، MAE، CC، BIAS، FAR، POD و CSI استفاده شد. نتایج نشان داد که، به طور کلی داده بارش روزانه HQ متعلق به ماهواره GPM دقت بالاتری از داده MERRA در منطقه مورد مطالعه داشته و مطابقت خوبی با داده های زمینی دارد و می تواند توزیع مکانی و زمانی بارندگی در سطح حوضه را نشان دهد. در مقابل، داده های MERRA در مقایسه زمانی ماهانه دقت بالاتری نسبت به داده GPM داشت. میزان RMSE برای داده MERRA در مقیاس روزانه در سطح ایستگاه و حوضه به ترتیب برابر 6/3 و 84/2 و در مقیاس ماهانه برابر 8/2و 74/1 است. همچنین میزان RMSE برای داده HQ در سطح ایستگاه حوضه در دوره روزانه برابر 78/1 و 72/1 و در دوره ماهانه برابر 07/6 و 46/6 است.

امروزه داده های بارش ماهواره ای با قدرت تفکیک مکانی و زمانی بالا، یک منبع جایگزین مناسب برای انجام مطالعات مختلف اقلیمی و هیدرولوژیکی در مناطق فاقد آمار و مناطق با عدم توزیع یکنواخت ایستگاه ها است. استفاده از این داده ها با شرط داشتن دقت کافی، برای کشور ایران که بسیاری از قسمت های آن به ویژه مناطق بیابانی و کوهستانی به دلیل تراکم پایین ایستگاه ها، طول دوره آماری کوتاه ایستگاه های جدید و غیره، همواره با مشکلات دسترسی به اطلاعات مکانی و زمانی اقلیم مواجه می باشند، از اهمیت زیادی برخوردار است. از این رو، هدف اصلی تحقیق حاضر ارزیابی دقت داده های بارش GPM و TRMM در مقابل داده های ثبت شده ایستگاه های منتخب در سطح ایران است. برای رسیدن به این منظور، از روش های سنجش از دوری و آماری استفاده شد. داده های مورد استفاده شامل داده های بارش روزانه 70 ایستگاه هم دیدی منتخب و داده های شبکه بندی شده بارش GPM و TRMM با قدرت تفکیک مکانی 0. 25×0. 25 درجه جغرافیایی طی دوره زمانی 2016-2014 است. نتایج به دست آمده نشان داد که در حالت کلی مقادیر بارش روزانه سنجنده های نام برده شده از دقت مناسبی در سطح ایران برخوردار نیستند و میزان خطای بارش برآوردی برای بیشتر ایستگاه ها قابل توجه است. مقایسه دقت سنجنده های TRMM و GPM در برابر داده های مشاهده ای نشان داد که هر چند شباهت زیادی بین مقادیر بارش برآوردی GPM و TRMM وجود دارد، ولی دقت داده های روزانه سنجنده GPM در سطح ایران نسبت به داده های TRMM بیشتر است. زیرا مقدار ضریب تعیین برای داده های بارش TRMM در بهترین حالت به 0. 46 و برای GPM به 0. 6 می رسد. از نظر مکانی، بهترین دقت پایگاه داده های سنجش ازدوری GPM و TRMM در غرب کشور و به ویژه در امتداد کوه های زاگرس است و همانند بسیاری از پایگاه داده های دیگر کمترین دقت در نواحی ساحلی و به ویژه سواحل دریای خزر مشاهده می شود. بررسی و مقایسه مجموع بارش سالانه ایستگاه ها و پایگاه داده های دورسنجی نشان داد که نه تنها بین مقادیر بارش برآوردی بلکه از نظر مکانی نیز بین هسته های پر بارش و کم بارش اختلاف وجود دارد.